Старонка са спевамі на польскай мове: http://lyntupy.by/audio 

               1.Смутны Сад Аліўны

1. Смутны Сад Аліўны вобраз мае дзіўны:

    моліцца, упаўшы, Пан у жалю страшным.

    Страх Яго душу сціскае,

    пот крывавы выступае,

    сілы Ён губляе, ледзь-ве не канае!

 

2. Келіх горкай мукі даў Айцец у рукі

    Сын яго прымае, раны за нас мае.

    Вось Анёл з нябёс злятае,

    Збаўцу ціха суцяшае,

    перад катаваннем зведаў бічаванне.

 

3. Вучні засынаюць, пра Цябе не дбаюць.

    Юда катаў роты ставіць у вароты.

    Вось у сад ён прыбягае,

    з ім разбойніцкая зграя.

    Езу наш каханы вучнем быў праданы.

 

4. Хоць праз Божым Сынам упадуць

    азлачынцы,

    Юда прывітае - Езуса здраджае.

    Хутка ў кайданы і путы будзе Езсу моцна

    скуты.

    Ў ланцугах як злодзей, з сада Ён

    выходзіць.

 

5. У кайданах скуты церпіць Ён пакуты,

    ў Анновым доме млее ледзь прытомны.

    Каяф добрага не зычыць,ашуканцам Пана лічыць.

    Езу наш ахвярны, суджаны быў марна.

 

6. Як з тым пагадзіцца - Езус як злачынца,

    йдзе на суд паганскі па-над Сынам Панскім.

    Сына-Бога прыніжаюць,на пакуту асуджаюць,

    Пана зневажаюць за злачынцу маюць.

 

7. Не з рукі Пілата Езус, быў распяты

    хоць і супраць будзе - Езуса асудзіць.

    Ён аддасць на катаванне і пашле на ўкрыжаванне.

    Езус пагарджаны і на смерць адданы.

 

8. не судом Пілата Езус меў расплату:

    страшныя пакуты церневыя путы.

    То грахі людзей зрабілі, Бога да крыжа прыбілі,

    нашыя правіны-мук Яго прычына!

 

2. НА КРЫЖ ПРЫБІТЫ

Накрыжпрыбіты, Бог Сын цвікамі,

 плач, чалавеча за грэх слязамі.

 Ах, ах! На крыжы ўмірае.

 Езус вочы закрывае.

 

Зранена страшна Божае цела,

 зліта крывёю ў ранах вісела.

 Ах, ах! То грэх наш пракляты

 мучыць Бога так заўзята.

 

Коле карона голаў балюча,

 вусны спаліла смага пякуча.

 Ах, ах! За маё зграшэнне

 Езус млее ад цярпення.

 

Пад крыжам Маці плача, канае,

 Матчына сэрца жаль разрывае.

 Ах, ах! Злосць мая ліхая страшна Богу адплачае.

 

Буду ўжо лепшым, памажы мне, Божа,

 грэх, вораг люты, болей не можа.

 Ах, ах! Годзе ўжо грашыці,

 з ласкай Божай хачу жыці.

 

I з Магдаленай пакутаваці,

 за ўсе зграшэнні адшкадаваці.

 Ах, ах! Зжалься нада мною,

 Божа, дай мне жыць з Табою.

 

Сёння з грахом я пачну змагацца

 і з жалем буду я спавядацца.

 Ах, ах! Мне прабач, о Божа!

 Болей грэх мяне не зможа

 

 

 3. Езу, ТЫ БАЧЫШ

Езу, Ты бачыш - крыж Твой не мінаю;

Езу, Ты бачышкрыжа не баюся.

3 болем і скрухай на крыж пазіраю,

Да трона Бога на зямлі імкнуся.

 

На крыж кладу я ўсе мае жаданні,

Тут прыбіваю грэшных думак мроі,

Сэнс свой шукаю я ва ўкрыжаванні

Дзе з-пад кароны кроў цячэ па скроні.

 

Стаўшы пад крыжам, стомлены сабою,

Прагну я ў сэрцы несці крыж заўсёды,

Каб не глуміўся вораг нада мною,

Каб крочыць шляхам праўды і свабоды.

 

Не заслужыў я ласкі суцяшэння,

Бо вельмі доўга ад Цябе хаваўся.

Ты, Пане, клікаў да майго сумлення,

А я ў цемры моўчкі заставаўся.

 

Ты мне насустрач першы выйшаў, Пане,

Каб запрасіць зноў на свой шлях крыжовы.

Так і не выйшаў я на прывітанне Збаўцы,

што міласць даць мне быў гатовы.

 

           Сёння з надзеяй пад крыжом шукаю

           Тое, што страціў, Пана не спаткаўшы,

Грэх мой з пакорай прад Табой трымаю,

Не адыходжу, міласці спазнаўшы.

Дай мне заўсёды быць з Табою, Збаўца,

Каб крыж мой стаўся мужнасцю і сілай.

Каб у жыцці больш з крыжам не расстаўся,

Каб ён узнёсся над маёй магілай.

 

4. СВЯТЫ КРЫЖУ

Святыкрыжу, наймілейшы,

3 усіх дрэваў найслаўнейшы,

У гэтым дрэве моц і сіла,

Яно Езуса насіла;

3 яго плыве асалода

Для гаротнага народа.

 

Дрэва цвёрдае, змякчыся,

Да зямлі аж прыхіліся!

Спусці цела майго Пана

Яно вельмі скатавана.

Дазволь Яму адпачыці,

На зямлю скарэй ступіці.

 

Выбраў Бог цябе адвеку

На збаўленне чалавеку:

3 Цябе ласка людзям дана,

Душа наша ўзмацавана,

Крывёй Божай уся абмыта,

Што праз Езуса праліта.

 

Як ляжаў у зімнай стайні,

Не было Яму ўжо тайнай:

Каб свет грэшны адкупіці,

Трэба кроў сваю праліці,

Там звяры паклон давалі,

А тут людзі катавалі.

 

Нечувана міласць гэта,

Каб ісці на крыж для света!

Хто ж так будзе міласцівы,

Такі добры, літасцівы?

Сам Пан Езус гэта справіў

 Нас ад пекла Крыжам збавіў.

 

Чаму  сэрца тваё  горда,

 бы каменне, глуха-цвёрда.

Ты над Езусам не плачаш,

Хоць Яго на Крыжы бачыш;

На ахвяру Богам даны,

цябе ўкрыжаваны.

 

Маці з жалем паглядала

і той час успамінала:

як малога спавівала,

прытуляла, цалавала.

А цяпер ягона цела,

ад ран сіне, пачарнела.

 

Ня быў жаль такі й не будзе,

Дзе жылі жыць будуць людзі!

Які Маці смутак мела,

як на Езуса глядзела:

“Сіратою застаюся,

дзе цяпер я прытулюся?!”

 

Аднаго я Сына знала,

Яго з неба атрымала,

Цяпер Сына забіраюць

Маці бедну пакідаюць.

З жалю рвецца маё сэрца,

хоча выскачыць, здаецца.

 

Каб Ты быў, Сыночак ніжэй,

да мяне каб трохі бліжэй

я галоўку бы падпёрла,

слёзы й кроў тваю абцёрла,

але крыж Твой так высокі

ад мяне Сынок далёкі.

 

Ўзялі Сына, зорку ясну:

мяне кінулі няшчасну

над усё Яго любіла,

мне цяпер жыццё не міла.

Ах,Табе, мой Божа веру

не карай жа нас праз меру!

 

А хто Богу верна служыць,

божу Маці шчыра любіць,

хай пад крыжам стане з Ею,

            ў Ёй сваю кладзе надзею.

           Дзева, праз тваё цярпенне,

            Упрасі для нас збаўленне.

 

               5. О, ГалаваСвятая

 О, Галава Святая, спазнала здекаў жах:

цярновая карона, кроў льецца па вачах.

Ты годная кароны Валадара нябёс,

цяпер ад ранаў церпіштакі спазнала лёс.

 

О, Твар высакародны, свет цэлы прад Табой

дрыжыць, як прад суровым, бязлітасным суддзёй.

Цяпер Ты як збялелы, дзе свет вачэй Тваіх,

што промнямі любові свяцілі кожны міг?

 

Хрыстовых шчокаў колер

Чырвань губ святых

Не вернецца ўжо болей

Пакрыла бледнасць іх.

Варожай смерці ўлада усё перанясла,

Ўмяшалася паўсюдна, забрала што змагла.

 

І тое, што ты зносіўвялікі цяжар мой.

Прабач, - то грэшнік просіць,

- май літасць нада мной.

Паглянь, стаю я бедны і гневу варты я,

Прабач правіны, Збаўца,

Ў слязах душа мая.

 

                6. ЕЗУ, БОЖА МІЛАСЭРНЫ

 

Езу, Божа міласэрны,

У дабрыні Сваёй нязмерны:

Зьшоў, зышоў на зямлю Ты з неба

I ўтаіўся ў крышынцы хлеба.

 

Праз людзей быў затрыманы,

I на суд, як злодзей, гнаны.

Вінавачаны фальшыва,

Суджаны несправядліва.

 

Збічавалі Тваё Цела,

не было і часткі цэлай,

ранамі ўсяго пакрылі,

Найсвяцейшу Кроў пралілі.

 

Пасля вострую карону

На Твае ўсклалі скроні,

Каралём на смех убралі,

Здзекваліся, як жадалі.

 

На зямлю пад крыжам падаў,

I на ім прыбіць Сябе даў,

Працярпеўшы страшны мукі,

Аддаў Богу душу ў рукі.

 

      Будзьзаўсёдыпахвалёны

   міласэрдзі несканчоны!

   Езу, Божа, хай сардэчна

    хваляць цябе ў небе вечна.

 

7. А ПАД КРЫЖАМ МАЦІ СТАЛА

А пад крыжамМацістала.

Крыж у смутку абдымала.

На якім канаў Бог-Сын,

На якім канаў Бог-Сын.

 

Дзідай бок Яго праткнуты.

На высокі крыж пакуты

Ён пайшоў за ўсіх адзін,

Ён пайшоў за ўсіх адзін.

 

Як суцешыць Маці мукі?

На Яе святыя рукі

Сына кроў сцякае з ран,

Сына кроў сцякае з ран.

 

Маці, не пакінь нікога

распалі любоў да Бога,

Бога Сына, Ён - наш Пан,

Бога Сына, Ён - наш Пан.

 

8. О, МОЙ НАРОДЗЕ

Рэфрэн:

О, мой народзе, што табе зрабіў я?

У чым вінаваты прад табою быў я?

Я цябе вывеў з моцы фараона,

 а ты прызначыў крыж мне на рамёны

О, мой народзе...

Я вёў цябе ў край сонечны і хлебны,

 ты ж Мне прызначыў смерці знак ганебны.

 О, мой народзе...

Я цябе выбраў Божаю лазою,

 а ты Мне воцат даў замест напою.

 О, мой народзе...

Я над Эгіптам здзейсьніў пакаранне,

 а Мяне выдаў ты на бічаванне.

 О, мой народзе...

Я за палон твой помсціў фараону,

 ты ж учыніў Мне суд сынэдрыёну.

 О, мой народзе...

Я прад табою раскрыў мора хвалі,

 а ты Мне дзідай бок раскрыў бяз жалю.

 О, мой народзе...

Я ў аблоку вёў цябе дахаты,

 ты ж Мяне з крыкам вёў на суд Пілата.

 О, мой народзе...

Я цябе маннай накарміў у пустыні,

 ты ж Мне аддзячыў поўхамі сваімі.

 О, мой народзе...

Я табе з камня даў вады крыніцу,

 а ты Мне горкай жоўці даў напіцца.

 О, мой народзе...

Я хананэяў збіў Сваёю сілай,

 ты ж галаву Мне моцна збіў трысцінай.

 О, мой народзе...

Я даў падставы Юдзінаму трону,

 а ты Мне з церняў узлажыў карону.

 О, мой народзе...

Я цябе ўзвысіў, людзе Мой абраны,

 а ты Мяне ўзняў на крыжы драўляным.

 О, мой народзе...

 

 

9. ПЛАЧЦЕ, АНЁЛЫ

 Плачце, Анёлы, вы святыя духі,

Радасць хай знікне, бо настаў час скрухі.

Плачце, паклаўся на святое ложа

Княжа сусвету, Валадар наш Божа.

 

Плач, ясна сонца, месячнае кола.

Не ззяйце зоркі, сёння так вясёла.

Плачце, праменне, не мігайце ясна -

бо наша Сонца найяснейша гасне.

 

Плачце, аблокі, дажджавыя хмары.

Слёзы, як росы, сейце на абшары.

Хто вас разкідаў тут на небасхіле,

Той спачывае на зямлі ў магіле.

 

Плачце, пагоркі, горы і даліны.

Плачце, жывёлы, птушкі і расліны.

            Сорам змывайце горкімі слязамі,

            Грэх наш замучыў Князя над князямі.

 

Плач з горкім жалем, ты зямлярадзіма

Што чалавеку бог аддаў як сыну.

Той, хто калісьці з праху, з пылу ўзняўся,

Сёння забойцам Бога Збаўцы стаўся.

 

Плач, чалавеча, бо астыла цела,

Сэрца не б'ецца, што любіць хацела.

Хоць знішчыць міласць грэх твой намагаўся,

Бог назаўсёды пры табе застаўся.

 

 

10. ПАСТЫР НАС ПАКІНУЎ

Пастыр нас пакінуў, ласк усіх крыніца,

Добры Адкупіцель адышоў з зямліцы.

Рэфрэн:

Пастыр адышоў, што нас узлюбіў.

Ён Кроў за нас праліў, з грэху нас абмыў.

 

У час канання Збаўцы сонца пацямнела,

Скалы затрасліся, уся зямля знямела.

       Пастыр адышоў...

Пастыр наш і Збаўца вырваў джала смерці,

Каб не даць навекі грэшніку памерці.

       Пастыр адышоў...

Знішчыў моц шатана сваёй Боскай сілай,

Нас ад пекла збавіў наш Заступнік мілы.

       Пастыр адышоў...

 

11. О КРОЎ СВЯТАЯ

О Кроўсвятая, о Кроўадкуплення,

Напой жыццёвы з неба нам пасланы.

Ласкі крыніца! О цана збаўлення!

Ты правінаў лечыш раны.

 

О Кроў святая, у келіху укрыта,

Каб нашы душы ты сабой паіла.

Грэшным крыніца міласці адкрыта,

Каб усе правіны змыла.

 

О Кроў святая, о Кроў адкуплення,

3 Божага Сэрца ты выток свой мела.

Вечна хай будзе хвала й пакланенне

На зямлі табе і ў небе.

 

Ludu, mój ludu! Cóżem ci uczynił?

W czymem zasmucił, albo w czym zawinił?

Jam cię wyzwolił z mocy faraona,

A tyś przyrządził krzyż na Me ramiona.

 

Ludu, mój ludu! Cóżem ci uczynił?

W czymem zasmucił, albo w czym zawinił?

Jam cię wprowadził w kraj miodem płynący,

Tyś Mi zgotował śmierci znak hańbiący.

 

Ludu, mój ludu! Cóżem ci uczynił?

W czymem zasmucił, albo w czym zawinił?

Jam ciebie szczepił, winnico wybrana,

A tyś Mnie octem poił, swego Pana.

 

Ludu, mój ludu! Cóżem ci uczynił?

W czymem zasmucił, albo w czym zawinił?

Jam dla cię spuszczał na Egipt karanie,

A tyś Mnie wydał na ubiczowanie.

`Ludu, mój ludu! Cóżem ci uczynił?

W czymem zasmucił, albo w czym zawinił?

Jam faraona dał w odmęt bałwanów,

A tyś Mnie wydał książętom kapłanów.

 

Ludu, mój ludu! Cóżem ci uczynił?

W czymem zasmucił, albo w czym zawinił?

Morzem otworzył, byś szedł suchą nogą,

A tyś Mi włócznią bok otworzył srogą.

 

Ludu, mój ludu! Cóżem ci uczynił?

W czymem zasmucił, albo w czym zawinił?

Jam ci był wodzem w kolumnie obłoku,

Tyś Mnie wiódł słuchać Piłata wyroku.

 

Ludu, mój ludu! Cóżem ci uczynił?

W czymem zasmucił, albo w czym zawinił?

Jam ciebie karmił manny rozkoszami,

Tyś Mi odpłacił policzkowaniami.

 

Ludu, mój ludu! Cóżem ci uczynił?

W czymem zasmucił, albo w czym zawinił?

Jam ci ze skały dobył wodę zdrową,

A tyś Mnie poił goryczką żółciową.

 

Ludu, mój ludu! Cóżem ci uczynił?

W czymem zasmucił, albo w czym zawinił?

Jam dał, że zbici Chanaan królowie,

A ty zaś trzciną biłeś Mnie po głowie.

 

Ludu, mój ludu! Cóżem ci uczynił?

W czymem zasmucił, albo w czym zawinił?

Jam ci dał berło Judzie powierzone,

A tyś Mi wtłoczył cierniową koronę.

 

Ludu, mój ludu! Cóżem ci uczynił?

W czymem zasmucił, albo w czym zawinił?

Jam cię wywyższył między narodami,

Tyś Mnie na krzyżu podwyższył z łotrami.

 

Płaczcie anieli

 

Płaczcie anieli, płaczcie duchy święte.

Radość wam dzisiaj i wesele wzięte.

 

Płaczcie przy śmierci, płaczcie przy pogrzebie

Króla waszego i Boga na niebie.

 

Płaczcie wesołe niebieskie pokoje

na dzień dzisiejszy i sieroctwo swoje.

 

Płaczcie nad grobem, w którym położony Boga

waszego Syn Jednorodzony.

 

Płacz jasne słońce, płacz koło miesięczne

zalejcie gwiazdy światła swoje wdzięczne.

 

Płaczcie promienie z nieba wywieszone wasze

przedniejsze światło zagaszone.

 

Płaczcie obłoki, płaczcie chmury dżdżyste łzy

zamiast rosy wylejcie rzęsiste.

 

Płaczcie pioruny, płaczcie błyskawice

nad grobem Króla niebieskiej stolice.

 

Płaczcie i wiatry i niebieskie biegi

płaczcie dżdże grady płaczcie mrozy śniegi.

 

Płaczcie ścieląc się pod swemi górami

w tym grobie leży, który władał wami.

 

Płaczcie zatopy, płaczcie morskie wały

płaczcie i wyspy, płaczcie twarde skaty.

 

Płaczcie! Umarł Pan, który was fundował

tu leży co wam wszystkim rozkazował.

 

Płaczcie i ryby i wielorybowie płaczcie syreny,

płaczcie delfinowie.

 

Płaczcie pod wodą niepojęte dziwy umarł Pan,

a wasz stworzyciel prawdziwy.

 

Płaczcie potoki, płaczcie niezmierzone,

rzeki i źródła płaczcie niezbrodzone.

 

Płaczcie! Umarł Pan, który wasze wody stoczył

i brodom naznaczył przechody.

 

Płacz ziemio, płaczcie fundamenta ziemne

płaczcie jaskinie płaczcie lochy ciemne.

 

Płaczcie! Umarł Pan buntownik wasz miły,

w któregoście się ręku zawiesiły.

 

Płaczcie pagórki, płaczcie góry wielkie

płaczcie opoki i kamienie wszelkie.

 

Umarł Pan, który rękami swojemu was ugruntował

na obszernej ziemi.

 

Płacz i ty góro święta uwielbiona

płacz Chrystusową śmiercią poświęcona.

 

Płacz, którą krwawe pokropiły zdroje płacz!

Na której Pan stracił życie swoje.

 

Płacz i ty grobie w skale wykowany płacz,

który Pana piastujesz nad pany.

 

Płacz śmierci Jego kamieniu szczęśliwy,

pod którym leży Syn Boga prawdziwy.

 

Płaczcie pustynie i wy cedry śliczne

i wy też lasy płaczcie okoliczne.

 

Płaczcie! Pod którym cieniem leży ciało,

które Bożego Ducha ukrywało.

 

Płaczcie ptaszęta, płaczcie bydło polne

płaczcie i leśne zwierzęta swawolne.

 

Płaczcie robactwa, płaczcie i gadziny Stwórca

wasz umarł, Syn Boga prawdziwy.

 

Płacz na ostatek człowiecze, któremu to

wszystko kwoli stworzeniu samemu.

 

I owszem jakby stworzenie wszelakie zawarł Bóg

w tobie przez życie wszelakie.

 

Bo rośniesz drzewem, czujesz z bestyjkami ?

rozumem się rządzisz z Aniołami.

 

Dopomóż tedy wszelkiemu stworzeniu

płakać nad Panem w Jego umęczeniu.

 

Niech ci już teraz obłudy światowe

obmierzną widząc bóle Jezusowe.

 

Niech cię swawolne nie rozbestwia ciało,

co by się raczej we Łazach nurzać miało.

 

Gdy w Chrystusowem członka nie masz ciele,

któryby za cię nie ucierpiał wiele.

 

Nie daj i czartu nad sobą przewodzić

gdyż Odkupiciel chce cię wyswobodzić.

 

Z niewoli jego, żywot swój położył

i moc czartowską, z którą on się srożył.

 

Starł i ukrócił, to wszystko dla ciebie czyniąc

ażebyś w nim wiekował w niebie.

 

Bierz przykład z Piotra, jak w jaskini szlocha,

obacz jak Pana po zaprzeniu kocha.

 

Niech cię wyuczy płakać Magdalena nie tak

jak płacze zdradliwa syrena.

 

Ale prawdziwy żal tu uczyniwszy łzami

i skruchą serce napełniwszy,

 

Weź na uwagę, że twa złość wierutna rozbierz

to sobie, że ta śmierć okrutna.

 

Spotkała Pana za Twoje sprośności za one

w grzechach brzydkie bezecności.

 

Tyś to obnażył Pana niewstydami biczowałeś

go różnymi grzechami.

 

Tyś koronował cierniową koroną kiedyś zezwalał

i cieszył się ona.

 

Nieczystą myślą, tyś na krzyż przykuwał

kiedyś nakazy jego przestępował.

 

Słuszna rzecz tedy płakać ci serdecznie

człowiecze grzeszny i owszem koniecznie

 

Płakać potrzeba rzewliwymi łzami

i gdyby można choćby z upustami.

 

Lały się z oczu twych bystre strumienie

oczyszczając ci tak brzydkie sumienie.

 

A jeśli trudność serce opoczyste czyni

od żalu i oczy skaliste.

 

Nie chcąc pozwolić do łez swej powieki

udaj się radzę do szczerej opieki

 

Pod krzyżem ciężko panny bolejącej oraz

i matki rzewliwie płaczącej.

 

By łez obfitych pozwolić ci chciała

a serce żalem na wpół rozkrajała

 

Żebyś w tym życiu płacząc ostatecznie mógł potem

w niebie z Nim królować wiecznie.

 

Amen.

 

Jezu Chryste Panie miły

 

1. Jezu Chryste, Panie miły

o Baranku tak cierpliwy! Wzniosłeś na krzyż ręce swoje,

Gładząc nieprawości moje.

 

2. Płacz Go, człowiecze mizerny,

Patrząc jak jest miłosierny;

Jezus, na krzyżu umiera,

Słońce jasność swą zawiera.

 

3. Pan wyrzekł ostatnie słowa,

Zwisła Mu na piersi głowa;

Matka, pod Nim frasobliwa,

Stoi z żalu ledwie żywa.

 

4. Zasłona się potargała,

Ziemia rwie się, ryczy skała;

Setnik woła: Syn to Boży!

Tłuszcza wierząc w proch się korzy.

 

5. Na koniec Mu bok przebito,

Krew płynie z wodą obfito;

Żal nasz, dziś wyznajem łzami:

Jezu, zmiłuj się nad nami!


http://lyntupy.by/jezu-chryste-panie-mily

Krzyżu Chrystusa, bądźże pochwalony

1. Krzyżu Chrystusa, bądźże pochwalony,

na wieczne czasy bądźże pozdrowiony!

Gdzie Bóg, Król świata całego

dokonał życia swojego.

 

2. Krzyżu Chrystusa, bądźże pochwalony,

na wieczne czasy bądźże pozdrowiony!

Ta sama Krew Cię skropiła,

która nas z grzechów obmyła.

 

3. Krzyżu Chrystusa, bądźże pochwalony,

na wieczne czasy bądźże pozdrowiony!

Z Ciebie moc płynie i męstwo,

w Tobie jest nasze zwycięstwo!

4. Krzyżu zbawienny, drzewo poświęcone,

Krwią przenajświętszą Baranka skropione,

Że tam Zbawiciel na tobie

Umarł i poświęcił ciebie.

 

5. Krzyżu chwalebny, łoże Chrystusowe,

Na sobie niosąc zbawienie światowe,

Na tobie Jezus spoczywał,

Gdy w gorzkich mękach umierał.

 

6. Krzyżu, na którym panieńskie rodzenie

Od Matki bierze smutne rozłączenie;

Z ran wylewa krwi strumienie,

Na grzechów naszych zgładzenie.

 

7. Krzyżu, którym się my wierni szczycimy,

Tym znakiem wszyscy Święci znaczeni,

Tym znakiem siebie zdobimy

Gdy krzyż na czole robimy.

 

8. W tym znaku pewni zbawienia będziemy

Tym znakiem czarty odpędzać możemy;

Krzyż święty wszystko zwojuje,

Precz wszystko złe ustępuje.

 

9. Drzewo żywota wśród raju stojące,

Rozkoszny Owoc światu przynoszące,

Tyś na górze Kalwarii

Nosiło owoc Maryi.

 

10. Na wieczne czasy i przez miliony,

Krzyżu Chrystusa, bądźże pochwalony!

Tyś jest znak trumfujący,

Radość wiernym przynoszący.

 

11. O Trójco Święta, Boże nieskończony!

Daj nam posiłek, ratuj lud strapiony;

Przez znamię Krzyża świętego

Wyrwij nas od wszego złego.


http://lyntupy.by/krzyzu-chrystusa-badzze-pochwalony

Ach, mójJezu

1. Ach, mójJezu, jakTyklęczysz

WOgrójcuzakrwawiony!

TamCię Anioł wsmutkucieszył,

Skądbył światpocieszony.

 

Przyjdź, mójJezu,

Przyjdź, mójJezu,

Przyjdź, mójJezu, pocieszmnie,

BoCię kochamserdecznie.

 

2. Ach, mójJezu, jakeś srodze

Dosłupaprzywiązany.

Zatakciężkiegrzechynasze

Okrutnie biczowany.

 

Przyjdź...

 

3. Ach, mój Jezu, co za boleść

Cierpisz w ostrej koronie.

Twarz najświętsza zakrwawiona,

Głowa wszystka w krwi tonie.

 

Przyjdź...

 

4. Ach. mój Jezu, gdy wychodzisz

Na Górę Kalwaryjską

Trzykroć pod ciężarem krzyża

Upadasz bardzo ciężko

 

Przyjdź...

 

5. A gdy, mój najmilszy Jezu,

Na krzyżu już umierasz,

Dajesz ducha w Ojca ręce,

Grzesznym niebo otwierasz,

 

Przyjdź...

 

6. Ach, mój Jezu, gdy czas przyjdzie,

Że już umierać trzeba,

Wspomnij na swą gorzką mękę,

Nie chciej zawierać nieba

 

Przyjdź...

 

7. Gdyś jest Sędzią postawiony

Nad żywymi zmarłymi.

Zmiłujże się nad duszami

W czyśćcu zostającymi!

 

Wieczny pokój, wieczny pokój,

Wieczny pokój daj Panie!

W niebie odpuszczenie.


http://lyntupy.by/ach-moj-jezu

 

Nie opuszczaj nas

 

1. Nie opuszczaj nas,

nie opuszczaj nas

Jezu, nie opuszczaj nas!

Tyś powiedział, że na ziemi

Nie zostawisz nas samymi;

Twoje Serce czuło w niebie,

Jak nam ciężko żyć bez Ciebie.

 

2. Nie opuszczaj nas,

nie opuszczaj nas

Jezu, nie opuszczaj nas!

Gdzie pociechę my znajdziemy,

Gdzie łzy żalu ukoimy?

W Sercu Twoim tylko, Panie,

I pociecha i wytrwanie.

 

3. Nie opuszczaj nas,

nie opuszczaj nas

Jezu, nie opuszczaj nas!

W Serca Twego słodkiej ranie

Wszystko mamy, dobry Panie,

Tam ucieczka, tam schronienie,

Tam wesele, tam wzmocnienie.

 

4. Nie opuszczaj nas,

nie opuszczaj nas

Jezu, nie opuszczaj nas!

już Ci służyć będziem wiernie,

Kochać będziem krzyż i ciernie,

Będziem płakać nad grzechami,

Serce swe obmyjem łzami.

 

5. Nie opuszczaj nas,

nie opuszczaj nas

Jezu, nie opuszczaj nas!

O pociągnij nas za sobą.

Byśmy krzyż dźwigali z Tobą,

Przy Twym Sercu zawsze byli.

I dla Niego tylko żyli.

 

6. Nie opuszczaj nas,

nie opuszczaj nas

Jezu, nie opuszczaj nas!

Zostań, słodki Jezu, z nami,

Świeć nam serca promieniami,

Świeć nam słońcem Twej miłości

Na tej ziemi i w wieczności!

 

7. Nie opuszczaj nas,

nie opuszczaj nas

Jezu, nie opuszczaj nas!

Matko coś pod krzyżem stała,

Coś nam życie wypłakała,

Proś, niech Syn Twój się zlituje,

Serce Swoje nam daruje.

 

Nie zdejmę Krzyża z mojej ściany

 

1. Niezdejmę Krzyżazmojejściany

Za żadne skarby świata,

Bo na nim Jezus ukochany

Grzeszników z niebem brata.

 

 

Ref.: Nie zdejmę Krzyża z mego serca,

Choćby mi umrzeć trzeba,

Choćby mi groził kat, morderca,

Bo Krzyż to klucz do nieba.

 2. Nie zdejmę Krzyża z mojej duszy,

Nie wyrwę go z sumienia,

Bo Krzyż szatana wniwecz kruszy,

Bo Krzyż to znak zbawienia.

 

Ref.: A gdy zobaczę w poniewierce

Jezusa Krzyż i ranę,

Która otwiera Jego Serce,

W obronie Krzyża stanę.

 

Ogrodzie Oliwny

 

1. Ogrodzie Oliwny, widok w tobie dziwny!

Widzę Pana mego, na twarz upadłego.

Tęskoność, smutek, strach Go ściska!

Krwawy pot z Niego wyciska.

Ach, Jezu mdlejący, prawieś konający!

 

2. Kielich gorzkiej męki z Ojca Twego Ręki.

Ochotnie przyjmujesz, za nas ofiarujesz.

Anioł Ci się z nieba zjawia,

o męce z Tobą rozprawia,

Ach, Jezu strwożony, przed męką zmęczony!

 

3. Uczniowie posnęli, Ciebie zapomnieli,

Judasz zbrojne roty stawia przede wroty.

I wnet do Ogrójca wpada

z wodzem swych zbirów gromada.

Ach, Jezu kochany, przez ucznia sprzedany!

 

4. Chociaż ze swym ludem obalony cudem,

Judasz z ziemi wstaje: "Jezusa wydaję".

Dopiero się nań rzucają,

więzy, łańcuchy wkładają.

Ach, Jezu pojmany, za złoczyńcę miany!

 

5. W domu Annaszowym, arcykapłanowym.

W twarz pięścią trącony, upada zemdlony!

Kaifasz Go w zdradzie pyta,

a za bluźniercę poczyta.

Ach, Jezu zelżony, od czci odsądzony!

 

6. Wnet, jak niegodnego prawa ojczystego.

Wiodą Marii Syna przed sąd poganina.

Tam nań potwarze rzucają,

o stracenie nalegają.

Ach, Jezu zhańbiony, jak łotr obwiniony!

 

7. Piłat bojaźliwy i niesprawiedliwy.

Żydom ustępuje, Jezusa skazuje.

Najpierw na ubiczowanie,

potem na ukrzyżowanie.

Ach, Jezu wzgardzony, na śmierć osądzony!

 

8. Nie wyrok Piłata skazał Zbawcę świata.

Na śmierć tak hańbiącą, upokarzającą.

Grzechy moje to sprawiły,

że do krzyża Go przybiły.

Ach, Jezu, ma wina - męki Twej przyczyna!

 

Pij Ten kielich.

 

1. Pij ten kielich z Bożej woli,

Do ostatniej kropli sącz.

/ I to serce co tak boli,

Sercem Bożym złącz. / bis

2. Niech cichutko łzy twe płyną,

Do Jezusa słodkich ran.

/ Ziemskie bóle prędko miną,

I pocieszy Pan. / bis

3. Idź więc śmiało, chociaż ciernie,

rozdzierają duszę twą.

/ Krzyż ci dany dźwigaj wiernie,

Choć z boleści łzą. /bis

4. Jeszcze kielich Bożej woli,

Kilka kropli gorzkich ma.

/ Trzeba  cierpieć, pić po woli,

wypić aż do dna. / bis

5. Słodki Jezus, gdy usłyszy,

Twej boleści cichy jęk.

/ Wtenczas duszę twą uciszy,

Wiecznej pieśni dźwięk. / bis

6. Moja siła mało może,

Wiele więcej w niebie Bóg,

/ Dźwigać Krzyż ten dopomoże,

Wśród wygnania dróg. / bis

7. A gdy ludzie cię opuszczą,

Zdradzi cię przyjaciel twój.

/ Jezus nigdy cię nie zdradzi,

Do Niego się tul. / bis

 

Wisi na krzyżu

 

1. Wisi na krzyżu, Pan Stwórca nieba,

Płakać za grzechy, człowiecze potrzeba.

Ach, ach, na krzyżu umiera,

Jezus oczy Swe zawiera!

 

2. Najświętsze członki, i wszystko ciało,

Okrutnie zbite na krzyżu wisiało.

Ach, ach, d1a ciebie, człowiecze

Z boku Krew Jezusa ciecze.

 

3. Ostrą koroną skronie zranione,

Język zapiekły i usta spragnione.

Ach, ach, dla mojej swawoli

Jezus umiera i bol1.

 

4. Woła i kona, łzy z oczu leje,

Pod krzyżem Matka Bolesna truchleje,

Ach, ach, sprośne złości moje,

Sprawiły te niepokoje.

 

5. Więc się poprawię, Ty łaski dodaj,

Życia świętego dobry sposób podaj.

Ach, ach, tu kres złości moich,

Przy nogach przybitych Twoich.

 

6. Tu z Magdaleną chcę pokutować

I za swe grzechy serdecznie żałować

Ach, ach zmiłuj sie nade mną

Uczyń miłosierdzie ze mną.

 

7. Rozbrat Ci, świecie, dziś wypowiadam,

Z grzechów się moich szczerze wyspowiadam

Ach, ach serdecznei żałuję,

Bo Cię, Boże mój, miłuję

 

BliskiejestkrólestwoBoże

1. BógjestŚwiatłością

I nie ma w Nim żadnej ciemności.

Jeżeli chodzimy w światłości,

Wtedy mamy łączność między sobą.

 

Ref: Bliskie jest królestwo Boże

Nawracajmy się i wierzmy w Ewangelię.

 

2. Krew Jezusa, Jego Syna,

Oczyszcza nas z wszelkiego grzechu.

Jeżeli mówimy, że nie mamy grzechu,

To samych siebie oszukujemy.

Ref: Bliskie jest królestwo...

 

3. Jeżeli wyznajemy nasze grzechy,

Bóg oczyści nas z wszelkiej nieprawości.

Jeśliby nawet ktoś zgrzeszył,

Mamy Rzecznika wobec Ojca Jezusa Chrystusa.

 

Ref: Bliskie jest królestwo

 

4. On jest ofiarą przebłagalną za nasze grzechy,

A także za grzechy całego świata.

Dostępujemy odpuszczenia grzechów

Ze względu na Jego imię.

Ref: Bliskie jest królestwo

 

Cierniami uwieńczoną

1. Cierniami uwieńczoną głębokichpełno ran,

Zbolałą i skrwawioną już głowę skłonił Pan,

O głowo mego Boga, pokłon oddaję Ci,

Tyś sercu memu droga, bądź pozdrowiona mi.

 

2. Nim Cię, o święta głowo, na krzyżu skłonił Bóg,

Nim rzekł ostatnie słowo, że zwyciężony wróg;

Katuszy poniósł wiele, okrutny znosił ból,

Na duszy i na ciele, wszechświata cierpiał Król.

 

3. Sam swe wyciągnął ręce, na krzyż je rozpiąć dał,

Jakby choć w srogiej męce, grzesznika objąć chciał.

Na tych, co z Niego szydzą, spojrzenie słodkie śle,

Przebacza, bo nie wiedzą, że sami czynią źle.

 

4. Do łask łotra przyjmuje, Janowi Matkę swą

Poleca i mianuje te Matką wszystkich Ją.

I pragnie, tęskni, woła: Już wykonało się!"

O Jezu, któż nie zdoła, żałować, widząc Cię!

 

5. Tyś dla mnie cierpiał Panie, jam winien, Boże, ja,

O Jezu me kochanie, jak wielka miłość Twa!

A cóż mi czynić trzeba, by spłacić długi swe?

Tyś Stwórcą ziemi, nieba, a ja stworzenie Twe!

 

6. Cóż Ci za miłość Twoją - za poświęcenie dam?

Wszak nic własnością moją, od Ciebie wszystko mam!

Nie gardź mym sercem Zbawco, racz w ranie Swej je skryć,

I Krwią łask wszelkich, Dawco, chciej winy jego zmyć!

 

Dobranoc Głowo święta

1. Dobranoc, Głowo święta Jezusa mojego,

Któraś była zraniona do mózgu samego.

Dobranoc Kwiecie różany,

Dobranoc Jezu kochany, dobranoc!

 

2. Dobranoc, włosy święte, mocno potarganę,

Które były najświętszą Krwią zafarbowane.

Dobranoc...

 

3. Dobranoc, szyjo święta, w łańcuch uzbrajana,

Bądź po wszystkie wieczności mile pochwalona.

Dobranoc...

 

4. Dobranoc ręce święte, na krzyż wyciągnione,

Jako struny na lutni, gdy są wystrojone.

Dobranoc...

 

5. Dobranoc, boku święty, z którego płynęła

Krew najświętsza, by grzechy człowieka obmyła.

Dobranoc... .

 

6. Dobranoc, Serce święte, włócznią otworzone,

Bądź po wszystkie wieczności mile pozdrowione.

Dobranoc...

 

7. Dobranoc, nogi święte, na wylot przeszyte,

I tępymi gwoździami do krzyża przybite.

Dobranoc...

 

8. Dobranoc, Krzyżu święty, z którego złożony,

Jezus; w prześcieradło białe uwiniony.

Dobranoc...

 

9. Dobranoc, grobie święty, najświętszego Ciała,

Który Matka Bolesna łzami oblewała.

Niech Ci będzie cześć w wieczności,

Za Twe męki, zelżywości,

Mój Jezu!

Niech Ci będzie cześć i chwała

Za Twą boleść którąś miała, Maryjo.

 

Getsemani - Spójrz, tam w górze

1. Spójrz, tam w górze, w oddaleniu-

jakaś postać chyli się.

W tak żałosnym rozmodleniu,

klęczy Jezus, Boży Syn.

 

2. Cichutko śpi, Getsemani sad-

lecz ciszę przerywa raz po raz,

westchnienie i ból, bo straszny ten bój,

przeżywa Jezus mój.

3. Jakże ciężką walkę stoczył-

wolę Ojca przyjął sam,

tam na wzgórzu, na Golgocie,

On wykonał Boży plan.

 

4. Cichutko zaprasza ciebie tu-

i popatrz, jak cierpiał tam wśród wzgórz,

On zbawić cię chce, miłością się zwie,

Pan Jezus kocha cię.

 

Gologota

W tej ciszy przebywam wciąż rad.

W tej ciszy daleki jest świat.

Ty koisz mój ból, usuwasz mój strach

Gdy widzę Cię Zbawco przez łzy!

 

To nie gwoździe Cię przebiły lecz mój grzech!

To nie ludzie Cię skrzywdzili lecz mój gzech!

To nie gwoździE Cię trzymały, lecz mój grzech!

Choć tak dawno to się stało, widziałeś mnie.

 

Ja widzę Cię Zbawco mój tam!

Tak wiele masz sińców i ran

Miłości Twej moc zawiodła Cię tam,
Uwolnić mnie z grzechów i win.

 

Tak czesto wspominam ten dzień

Golgotę i slodki jej cień,

gdy przyszedłem pod krzyż

Z ciężarem mych win

Uwolnił mnie tam Boży Syn!

 

Odszedł Pasterz od nas

1. Odszedł Pasterz od nas, zdroje wody żywej,

Zbawca, Źródło łaski, miłości prawdziwej.

 

Ref. Odszedł Pasterz nasz, co ukochał lud.

O Jezu dzięki Ci, za Twej męki trud.

 

2. Gdy na krzyżu konał, słońce się zaćmiło,

ziemia się zatrzęsła, wszystko się spełniło.

 

3. Ten, co pierwszych ludzi złowił w swoje sidła,

Sam już w więzach leży, opadły Mu skrzydła.

 

4. Oto Boski Zbawca zamki śmierci skruszył,

zburzył straszne odrzwia, duszom życie zwrócił.

 

5. Zmiażdżył władzę czarta mocą Bóstwa Swego,

i ujarzmił pychę wroga piekielnego.

 

Pewnej nocy

1. Pewnej nocy łzy z oczu mych        

otarł dłonią swą Jezus               

i powiedział mi: „Nie martw się,      

Jam przy boku jest twym.”             

Potem spojrzał na grzeszny świat

pogrążony w ciemności,

i zwracając się do mnie,

pełen smutku tak rzekł:

 

Ref.: „Powiedz ludziom, że kocham ich, 

że się o nich wciąż troszczę,          

jeśli zeszli już z moich dróg,         

powiedz, że szukam ich."(2x)           

 

2. Gdy na wzgórzu Golgoty

Życie za nich oddałem

To umarłem za wszystkich

Aby każdy mógł żyć

Nie zapomnę tej chwili

Gdy mnie spotkał mój Jezus

Wtedy byłem jak ślepy

On przywrócił mi wzrok

 

Ref. Powiedz ludziom...

 

Pan Jezus grzechy nasze

 

1. Pan Jezus grzechy nasze,      

na krzyż ze sobą wziąłd                       

i tam je wszystkie zgładził

niewinną smiercią Swą.                               

O, przebacz dobry Jezu,

że grzechem zraniłem Cię

i udziel mi Swej łaski,

abym podniósł się.

 

2.Chrystus krzyżową śmiercią,

wysłużył łaskę nam,

otworzył dla nas niebo,

chce wszystkich widzieć tam.

O, Zbawco mój i Panie,

już będę lepiej żyć,

by Ciebie ujrzeć w niebie,

na zawsze z Tobą być.

 

 

Posypmy głowy popiołem

 

1. Posypmy głowy popiołem,

uderzmy przed Panem czołem;

zapustne śmiechy na stronę,

cierniową wijmy koronę.

 

2. Posypmy głowy popiołem,

grzmi niebo głosem surowym:

"Pokutę czyńcie za grzechy,

na stronę teraz uciechy".

 

3. Posypmy głowy popiołem,

otoczmy Pana pospołem,

bo Pański sąd sprawiedliwy,

a dla grzesznika straszliwy.

 

4. Posypmy głowy popiołem,

już Zbawca cierpieć gotowy,

ponosić męki, katusze,

by nasze odkupić dusze.

 

5. Posypmy głowy popiołem,

o śmierci myślmy pospołem;

nim głosu Twego wezwanie

na sąd Twój stawi nas, Panie.

 

6. Posypmy głowy popiołem,

z Chrystusem nieśmy krzyż społem,

abyśmy z Nim zmartwychwstali

i hymn Mu chwały śpiewali.

 

Rozpięty na ramionach

Rozpięty na ramionach            

Jak sokół na niebie.    

Chrystusie, Synu Boga,  

Spójrz proszę na ziemię.

 

1. Na ruchliwe ulice,     

Zabieganych ludzi.        

Gdy noc się już kończy, 

A ranek się budzi.       

Uśmiechnij się przyjaźnie

Z wysokiego krzyża.       

Do ciężko pracujących,    

Których głód poniża.      

 

 

2. Pociesz zrozpaczonych,

pomóż głodującym.

Modlących Ciebie słuchaj

i wybacz umierającym.

Spójrz cierpienia sokole

na wszechświat, na ziemię.

Na cichy ciemny Kościół,

dziecko wzywające Ciebie.

 

3. A gdy będziesz nas sądził,

Boskie Miłosierdzie.

Prosimy, Twoje dzieci,

nie sądź na miarę siebie.

 

               Ojcze, jeśli możliwe

1.Nocą Ogród Oliwny, śpią twardo wszyscy uczniowie; Czuwa w bólu ogromnym i cierpi za nas Bóg Człowiek. Ojcze, jeśli możliwe, oddal ode mnie ten kielich. Ojcze, jeżeli trzeba, chcę Twoją wolę wypełnić.  

2.Nocą klęczę przed Tobą, ucichły auta, tramwaje; Wszystko w życiu zawodzi, jedynie Ty pozostajesz.      3.Nocą patrzę przez okno, na skrawek nieba chmurnego; Tyle w życiu cierpienia, lecz nie śmiem pytać, dlaczego. 

                   Zawitaj, Głowo święta

 Zawitaj, Głowo święta, Jezusa mojego, Któraś była zraniona Do mózgu samego.

 Zawitaj Kwiecie różany, Zawitaj Jezu kochany, zawitaj. Zawitaj śliczna lilija, Jezus, Józef i Maryja, zawitaj. Zawitaj Serce święte, Włócznią otworzone, Bądź po wszystkie wieczności, mile pozdrowione.

 

 

                   DZIECI HEBRAJSKIE

 Dzieci hebrajskie, niosąc gałązki oliwne Wyszły naprzeciw Pana, wołając i mówiąc:

Hosanna na wysokości.

 Pana jest ziemia i wszystko co ją napełnia, Świat cały i jego mieszkańcy.

 Albowiem On go na morzach osadził I utwierdził ponad rzekami. Bramy, podnieście swe szczyty, Unieście się odwieczne podwoje, Aby mógł wkroczyć Król chwały!   Któż jest tym Królem chwały? Pan Zastępów, On jest Królem chwały.Ref. Chwała Ojcu i Synowi, I Duchowi Świętemu

Апошнiя падзеi

Карнавал 2019

  9 студзеня ў араторыі адбылася святочная сустрэча для ўсіх дзяцей нашай парафіі. 80 дзетак з Лынтуп і Палесся, сярод якіх былі і католікі, і праваслаўныя, сабраліся разам, каб...

Праз грэх Адама

Спампаваць  

Рекалекцыі 12.12.18 Кс. В. Маргуноў

Спампаваць  

Адвэнтовая рэкалекцыя 11.12.18 Кс. Вітал…

Спампаваць  

РЭКВІЗІТЫ

КАНТАКТЫ